Kinderspiel

Πριν μας ξεφύγει το φως
μίλησέ μου
και χτύπα με μετά, αν το θέλεις
σου επέστρεψα τις σφαίρες σου
μίλα μου τώρα
πριν σκοτεινιάσει μίλα
ξέρω κι εγώ να παλεύω βλέπεις
θα σε εκπλήσσω συνεχώς
μη σιωπάς
εγώ γεννήθηκα μικρή
μα θα σ' ακούσω
κλείσε μου αν θες το στόμα και πες μου

πόση, αλήθεια, είναι η λύπη σου
πόση η δύναμή σου
πώς περπατάς σχεδόν τριάντα χρόνια όρθιος
κι εγώ μονίμως σέρνομαι στη γη

μάθε μου το παιχνίδι σου
και κέρδισέ με πάλι.

Μικρός ερωτικός

Έχω τη γνώση της αλχημείας
και τα δάκρυα εγώ τα κάνω λέξεις
όμως, κάτι βραδιές,
ξυπνάω από τα όνειρά μου
χωρίς, αλήθεια, να θέλω
και παραδίδομαι ξανά στο Μορφέα
-όπως στα χέρια σου-
γυμνή και νικημένη

Μόνο που δε μ' αγαπάς.
Όνειρο ήτανε.

Βιογραφικό

Αν έπρεπε κάποιος να με περιγράψει
τι θα έλεγε;
Μετρίου αναστήματος, μετρίου βάρους, μετρίου εκτοπίσματος
ποιήτρια, γυναίκα, φίλη κι ερωμένη.
Κι εγώ
μονάχα ελπίζω
πώς κάπου εκεί έξω
άφησα έναν τουλάχιστον
να πιστεύει το αντίθετο
αναγνώστη, άντρα, φίλο κι εραστή.

Βαδί-ζην

Πολλές φορές ζαλίζομαι τόσο

που το όνομά μου μου φαίνεται ξένο

Πολλές φορές ζαλίζομαι τόσο 

κι είμαι έτοιμη να σωριαστώ ανάμεσά σας

                                               θα με σηκώσει, άραγε, κανείς;

Ζαλίζομαι τόσο

που θέλω να αφήσω το τιμόνι στο Σταυρό

Κι η κούραση που κουβαλάω

πολλές φορές με καταβάλλει

Αν με δεις να σιωπώ

αν μ' ακούσεις να τρέμω

μη με ρωτήσεις πάλι. Δεν ξέρω, στο είπα.

Πέρασα και προσπέρασα 

εικοσιένα χρόνια, μια ζωή

Εθνική προδοσία

Πατρίδα μου είναι το ιστορικό τετράγωνο
Σόλωνος - Βασιλίσσης - Μεσογείων και πίσω
τα αλύπητα στενά πεζοδρόμια που δε χωράνε τις πατούσες μου
οι σύριγγες που μου τρυπάν τις σόλες

Πατρίδα μου είναι κάθε Σάββατο
που ήθελες να βγούμε κι εγώ σου έλεγα "Φτάνει
ας ζήσουμε, καλύτερα, απόψε"
και μ' έσυρες στην άσφαλτο για να σ' ακολουθήσω

Πατρίδα μου δεν είναι εκεί που μίσησα
είναι μια πόλη που ονειρεύτηκα αλλιώς
τριήμερα που φτιάχνουν τις ευχές μου
ιούληδες που με αποπλανούν
και κάθε απόπειρα να δραπετεύσω
πατρίδα είναι.

Πατρίδα, γιατί στα ίδια με γυρνάει.

Εκδόσεις και αποδόσεις

Μια ζωή ξύπνια και μια υπνωτισμένη
εκδίδομαι μη κερδοσκοπικά
πετάω τις σελίδες μου από ψηλές ταράτσες
μα μόνο εγώ συγκινούμαι από μένα

ίσως πρέπει να βάλω ένα αντίτιμο συμβολικό στους στίχους μου και στην ψυχή μου
ακόμα και στο σώμα μου, ίσως
ίσως το δωρεάν δεν μ' εμπλουτίζει δέος ή σεβασμό
μα ίσως η ύπαρξή μου
είναι μόνο για να χαρίζεται
και να πετιέται
από ψηλές ταράτσες.

Φτερά, έλικες, κινητήρες

Έχω στο κινητό μου μονίμως αποθηκευμένο ένα μήνυμα
κι όλο διστάζω να στο στείλω
"συνάντησέ με στο αεροδρόμιο. τώρα."
Μα δεν ξέρω αν θα έρθεις

είναι που φοβάμαι να ταξιδέψω μόνη μου
ακόμα και μέχρι την αίθουσα αναμονής.

Γενέθλιος τόπος

Μαρία, νιώθω απόψε πως ο κόσμος όλος πέρασε από πάνω μου
κι εσύ ήρεμη θα με ακούσεις ξανά
να οδύρομαι για τις αδυναμίες μου
για το υστερικό μου πάθος
εσύ, κι η θεϊκή σου απάθεια

κι έχουμε ακόμα τόσα γενέθλια μπροστά μας
έκλεισες σήμερα τα δεκαοκτώ
για τρίτη φορά, εκεί κολλήσαμε κι οι δύο
κι όλα όσα έχω να σου δώσω
είναι δεκαοκτώ κι είκοσι μία λέξεις
από ένα στόμα χαραγμένο σε χαμόγελο
κι από ένα γέρικο κορμί ακόμα εφηβικό

μα ξέρω
πως θα γερνάμε με τακούνια στα πόδια μας
ογδόντα φορές δεκαοκτώ, δεκαοκτούρες
ν' αναζητάμε "δεκαοκτώ"
"δεκαοκτώ"
εκείνο το χρόνο πίσω
ξανά, απ' την αρχή
πιασμένες απ' το χέρι.

Χαϊκούραστη

"Είσαι χλωμή", μου λέει η μάνα μου συχνά

στο ρομαντισμό μου βούλιαξα, επιδιώκω να γίνω βρικόλαξ

δε χλώμιασα μάνα

έριξα όλες τις σκόνες της Γης πάνω μου

για να μην είμαι κόκκινη πια.

Λαξευτές

Ξυπνώντας, στέκομαι στο κεφάλι μου
να τα μαζέψω όλα εκεί μέσα, μη μείνει τίποτα εκτός
πίνω τον καφέ μου πικρό
και τα τσιγάρα μου μετράω

Βαδίζω στους δρόμους χωρίς να πατάω τις γραμμές
μετράω τα λόγια μου στα κοριτσάκια
χαράσσω μολυβιές στα σώματά τους, μα ώσπου να τελειώσω, τέλειωσα

Ξαπλώνω σ' ένα κρεβάτι από σίδερο
κι όλο τα καρφιά του μου μπήγονται στην πλάτη
κοιμάμαι ανονείρευτος για να ξυπνήσω πάλι έτσι
αφήνοντας τις ματωμένες πρόκες πίσω μου νικήτριες
και για σημαία τους
η πλήξη μου.