Διάβασα πρόσφατα:

  • Ποιος απ' τους δυο μας επινόησε τον άλλον - Πασκάλ Μπρυκνέρ
  • Ο εραστής - Μαργκερίτ Ντυράς
  • Κάιν - Ζοζέ Σαραμάγκου
  • Ζορρό - Ιζαμπέλ Αλιέντε
  • Αποσπάσματα του ερωτικού λόγου - Ρόλαν Μπαρτ

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
γιατί όταν είμαι μόνος αγαπώ τον αέρα γιατί όταν είμαι έτσι, θέλω μόνο τον αέρα γιατί η αγάπη είναι πλασματική γιατί είμαι άνθρωπος και νιώθω σα σκυλί γιατί είμαι μια αχαρτογράφητη περιοχή δεν έχω όρια γιατί έχω ψυχή

Σάββατο, 6 Οκτωβρίου 2007

Για ενα αδιεξοδο

Μα τι ηλίθιο
Να ξυπνάω το πρωί και να ηλεκτρίζομαι απ’ την ανάσα σου
Τι γελοία κατάσταση, αλήθεια,
Να σε ανέχομαι αφού είσαι τόσο ανθρώπινος
Βαριέμαι να σε θέλω
Είναι χαζό να επιθυμώ το σώμα το μυαλό και την ψυχή σου
Άσε με, παράτα με σου λέω
Δε γουστάρω την καρδιά μου να γαμάς

Μα τι ανεγκέφαλο
Να κοιμάμαι το βράδι όταν πρωί στο κάτω κάτω είναι
Τι ανώριμη κατάσταση, αλήθεια!
Να μιλάω για σένα γεμάτη χρυσάφι
Κουράζομαι να με ξέρεις
Είναι ανούσιο να σκορπώ τις ώρες μου για ένα αδιέξοδο
Φύγε, φύγε όσο προλαβαίνεις
Πριν σ’ αγαπήσω κι άλλο.

Δεν υπάρχουν σχόλια: