Έρως VS 19 σημειώσατε απώλειες

Κάθε μεγάλη στιγμή στη ζωή μας είναι αυτή στην οποία σπάει μια πλάνη
Στα δεκαεννιά μου η πλάνη που προσπαθώ να καταρρίψω είναι αυτή του έρωτα
Τον διδάχτηκα καλά, είμαι ψαγμένη από μουσική και βιβλία
ξέρω να τον προσποιούμαι
απλά το σώμα μου δεν έμαθα να υποτάσσω
τον αναζήτησα πολύ και πλέον τον βαρέθηκα
να πάει να γαμηθεί
μαστουρωμένος φειδωλός απελπιστικός χυδαίος απολαυστικός
ό,τι και να 'ναι είναι μια πλάνη
πουλάει καλά, αλήθεια
αλλά αξίζει τον κόπο;

Στις σκοτεινές μου μαύρες νύχτες
τα πρωινά που δεν έχω πιεί ακόμα καφέ
όταν δροσίζει το απόγευμα και το μεσημέρι πριν το φαγητό
γενικά, κάθε στιγμή που δε με απασχολεί η αδαής ιστορία κάποιου
σε σκέφτομαι

Άλλοι τρώνε τα νύχια τους.

Έτσι, για να γεμίσω τις ώρες που κάποια υλική απόλαυση δε γεμίζει
σκληραίνω το μυαλό μου με απολαύσεις φανταστικές
αυτές, άλλη κατηγορία, με στέλνουν στο αληθινό μου εγώ
στο αληθινό μου σώμα
αυτό που διεγείρεται με σπίθες οπτικές περιστασιακές
με κάτι τυχαία φιλιά
και με μυρωδιές - πάντα με μυρωδιές σωμάτων

Δεν αρκεί.

Ελένη

Ω, κοινό μου,
μην ανησυχείς
ένας ρόλος είναι απλά
όχι, όχι, δεν ταυτίζομαι
δεν έτρεξα ποτέ πίσω του
όταν την πλάτη γύρισε εγώ ονειρεύτηκα το καλοκαίρι
μη φοβάσαι τεθλιμμένε θεατή
θα βρω κάποιον άλλον να συνταράσσει το σώμα μου
να με πυρπολεί με χιλιάδες βατ ανατριχίλας
να κλείνει τα μάτια μου μες στο σκοτάδι για να τον φανταστώ

Όχι, όχι, μην ανησυχείς
το 'μαθα το παιχνίδι πλέον.

Ικανοποίηση

Ταμένο μου το ‘χει η ζωή
Να μην παίρνω αυτό που θέλω αυτό το χειμώνα
Και –δες κάτι πράματα- Μάης μπήκε
Κι εγώ στα ίδια και ν’ αλλάζω
Γυρίζοντας γύρω από μια χίμαιρα
Με άλλα μάτια κάθε φορά, κι άλλα τραγούδια να τη συνοδεύουν
Σα πεταλούδα στο φως
Εγώ κοιτώ το φεγγάρι
Δεν είναι πια η ανάγκη για κορμί
Δεν είναι το μικρό μυαλό μου πια
Ούτε τα λόγια που θα ‘θελα να γράψω
Είναι που, όταν τα μαλλιά σου λύνεις,
Φαίνεται η άνοιξη μέσα απ’ το χιόνι
Ακόμα κι αν κοντεύω να χαθώ μες στο κρύο.

Πλάτη πλάτη

Προχώρησα με την πλάτη
και δεν εννοώ τις αριστερές αποτροπές για συντηρητισμό
μιλάω γι' άλλο πράγμα.

Πώς το λένε, βάδισα με οδηγό την πλάτη μου
το σημείο στο σώμα μου που αγαπώ πιο πολύ
πλάτη πλατιά, σπάνια στητή καθώς καμπουριάζω
πλάτη μαυρισμένη όλο το χρόνο

Ήταν για σήμερα δεμένη με σκοινιά
αυτή τραβούσα για να περπατήσω
έδειχνα να βαριέμαι, να νυστάζω
δε θέλω αλήθεια να παραδεχτώ πως
όχι μόνο κοιμόμουν πριν για ώρες
αλλά και πως την ώρα εκείνη θα 'πρεπε να διασκεδάζω.

Αψηφώντας

Η αλκυόνη ξύπνησε για να μας μαστιγώσει πάλι
Καλημέρα ήλιε
Καλημέρα ζέστη
Ο καιρός μου θυμίζει τις ημέρες των μεγάλων στόχων, των μεγάλων "μπορώ"
Φυσικά και μπορούσα
Φυσικά και μπόρεσα
Αψήφισα κάθε πόρνη αλκυόνη και τα κατάφερα

Φέτος η αλκυόνη περνάει αδιάφορη
Στόχος πλέον οι άλλοι, όχι εγώ
τα όριά μου ασήμαντα πια, τα χειρίζονται οι πλειοψηφούντες τύραννοι
κι έτσι
καταλήγω
όχι μόνο να αναζητώ το χειμώνα
αλλά και να ντρέπομαι να κοιτάξω την αλκυόνη στα μάτια.

Ποιος φοβάται την αλήθεια;

Σκούντηξα ένα σωρό περαστικούς στο δρόμο προς το μετρό
τους έριξα στα μάτια λίγη αλήθεια
χαμογελώντας, κρίνοντας, εμπαίζοντας με το βλέμμα
μόνο οι μουγκοί κι οι άσχημοι μου απάντησαν

Μη δείτε ποτέ την πόλη που σας τρώει χωρίς ντροπή
μην κοιτάξετε κατάφατσα τα παιδιά σας ξανά
έπαψα να προσπαθώ να φανερώσω την αλήθεια
οι μέρες μου θα μικρύνουν, θα σβήσω στη δύση
κι όταν μου δείξουν την αλήθεια τα μάτια μου θα 'ναι κενά.

Το τέλος της ιδεολογίας

Όλα είναι ένα μεγάλο καζάνι που βράζει
κάθε Σάββατο βράδυ με ρουφάει όλο και πιο βαθιά
κι όμως για το σαββατόβραδο ζω
για μια ζαλάδα του επόμενου πρωινού
για λίγο παραπάνω μακιγιάζ
για την Αθήνα της υπερβολής και της υποβολής

Το καζάνι στάζει μια βδομάδα τώρα
σταγόνες μαύρες ματαίωσης και πλήξης
ξέρω τι θα μου φέρει η Κυριακή, το προγραμμάτισα καλά
τετράγωνα η ζωή μου και κάθε της έκπληξη

Σταμάτησα, λοιπόν, να ζητάω την περιπέτεια
επέλεξα ως τρέλα τη ζωή που μόνη μου έφτιαξα
τα κουτάκια μου, το ήρεμο χαμόγελό μου
δε θα γίνω πλεονέκτης ξανά.

Ανάκριση

Δεν ξέρω ν’ αγωνίζομαι, είναι η αλήθεια
Ούτε και ν’ αγαπώ
Ελάχιστα ξέρω να γράφω, χάνω τις λέξεις μου με κάθε τρικυμία
Είμαι δεκαοκτώ χρονών και ξέχασα να ονειρεύομαι
Πλέον
Η υλιστική μας κοινωνία
Μου μαθαίνει μόνο να επιθυμώ.

Μικρά τεχνικά προβλήματα

Η εποχή μας είναι άδικη με τον έρωτα
Ο κόσμος κολλάει γρίπες
Τα δακρυγόνα μας κοζάρουν
Τα καύσιμα του κινήματος εξαντλήθηκαν
Μικρά τεχνικά προβλήματα

Το κρασί που πίνω μπογιατίζει τα χείλη μου
Τα μαλλιά μου μου πάνε μακριά
Δεν έχουμε ποτέ αρκετή κάρτα
Συνήθως δεν με ακούς
Μικρά τεχνικά προβλήματα

Σε θέλω
Κι αυτό είναι μεγάλο πρόβλημα
Αλλά μ' αρέσει!