Έαρ

Εγώ κι εσύ - δηλαδή, εμείς -
φτιάξαμε με γύρη απ' τα κυκλάμινα που ξάπλωσες στο κρεβάτι
και με άχνη απ' τα ξημερώματα που κοιτάξαμε σφιγμένοι
το πιο βαθύ λίπασμα για τις πιο δυνατές μας ρίζες
τώρα,
ζαλισμένη από το θαύμα,
μας παρατηρώ να καρποφορούμε.

Συνταγές απουσίας

Μαγειρεύω

και οι μερίδες πάντα βγαίνουν λειψές

-πολύ για έναν, λίγο για δύο-.

Έτσι

Μαθαίνω για την απουσία

μαγειρεύω σαν να ήσουν εδώ

κι όμως δεν είσαι.

Νεκροψία

Η αγάπη μου είναι ποταμός και χείμαρρος
κι εσύ τη χτιζεις -άθραυστο δεδομένο- την κάνεις φράγμα
Η αγάπη μου είναι νεογέννητος άνθρωπος
κι εσύ η τρικλοποδιά στα πρώτα βήματά του
Την αγάπη μου δε θα τη δεις να χορεύει μπροστά σου ολόγυμνη
θα τη διχοτομήσεις και θα την ταριχεύσεις μόνο.

Μελέτησε, σε παρακαλώ, τη νεκροψία μου, σα φύγω.

Είμαι γεμάτη παραληρήματα για σένα

Σεισμογράφησες το μέσα μου
κι έτσι έχω μόνο τομές κι ασυνέχειες να σου χαρίσω.
Αν φύγω, ποια θα 'ναι η μουσική στη μουσική σου;
Αν φύγεις, ποιος θα εξορύξει τα ποιήματά μου;

Είμαι γεμάτη παραληρήματα για σένα
είσαι γεμάτος φως.

Under the pressure

Σε ρωτάω να μου πεις πού είναι τα χέρια σου
και σβήνω τ' αποτυπώματά τους με τα δικά μου
έτσι
καθαρίζω από σένα
έτσι
σε βάζω στο κρεβάτι μου.

Προς το παρόν

Αγαπώ τους λοβούς σου
σαν αποθηκευμένες νότες
ανέβηκα απόψε στο κρεββάτι όσο κοιμόσουν και τους έκλεψα
και τώρα
δε θα μ' ακούσεις να φωνάζω "φύγε"
δε θα μ' ακούς να σου ζητώ να μείνεις
μη μ' ακούς. Δεν ξέρω τι λέω.

Βάλε μουσική.

Επιστροφές reloaded

Όλη η ζωή μας
αεροδρόμια διαβατήρια τσεκ ιν της τελευταίας στιγμής
αποχαιρετισμοί κλεφτά τσιγάρα ξενύχτια στην αναμονή
κι ύστερα που έφτασα, μετρό

και έφυγα, για λίγο
πρόσφυγες μακριά απ' τον καιρό, για λίγο
μετανάστες μακριά απ' την αλήθεια
η απουσία -η απουσία- ο αποχωρισμός
πόσο στερήθηκα ένα πρωινό κοντά σου
Γιορτές και Αύγουστο και αντίο τώρα
ψύξη κι απόψυξη συναισθημάτων
-να προσέξεις μόνο μη χαλάσουν-
δεν είμαστε μεις για να 'μαστε μαζί.
Κι ούτε μας βγαίνουν τα ψιλά για το υπέρβαρο.

Σοκολάτα

Εγώ 

είμαι απ' αυτές που σιχαίνονται τις τσόντες. Στους πορνοστάρ είδα μόνο τα άσχημα σεντόνια.

Παρακολούθησα το σώμα μου από ετών εννέα. 

Λίγα αλλάξανε, κι αυτά με το ζόρι.

Στα προκρούστεια κρεβάτια κρεμάστηκα απ' το σεντόνι 

ήταν Σάββατο. Συν δύο άσπρες τρίχες.

Εγώ

αναστατώνομαι μονάχα με τα δάκρυά σου.

Γι' αυτό, σε παρακαλώ, να κλαις πιο συχνά μπροστά μου. 

Είναι αφροδισιακό.

Κάλαντα

Όταν πείνασες

Βούτηξα τα δάχτυλά μου στα δαμάσκηνα

Και η γεύση τους

Μπλέχτηκε στους αδένες σου και κάτω απ’ τα γόνατά σου

Τα χέρια μου μυρίζουν δαμάσκηνο ακόμα

Να μου θυμίζουν τα κλεμμένα δάχτυλα. 

Εκκρεμότητες

Να σε κρεμάσω

από τις φτέρνες

έξω απ' το παράθυρό μου

να σε βαφτίσω με κενό

Να με κρεμάσεις 

στο λαιμό σου σα θηλιά

κάθε πρωί με τον καφέ σου 

να με σφίγγεις

Ή θα βουλιάξουμε

ή θ' αναδυθούμε. 

Ας μην επιπλέουμε πια.